Wat drijft ons tot elkaar?

11 augustus 2020

Wat drijft ons tot elkaar?

Van dit soort jongen hou ik, met rugzak en petje.

“Niet onknap, pienter, kwetsbaar,” zo luidt het besluit;

Voor dit soort jongen rol ik rode lopers uit;

Met zo een combinatie geef ik hem van jetje,

 

En onderdruk van tijd tot tijd een binnenpretje;

Daar paai ik en ik paardans en ik schiet plots kuit,

En voor het zover is verbrand ik al mijn kruit.

Er valt me niets te binnen dan een schietgebedje.

 

“O Heilig land weerklinken daar niet wrede schoten?”

Daar treft me iets van uw onmenselijke leed:

Van alle troost verstoken en van alles  uitgesloten:

 

In warme nacht omhuld door angstig huiverzweet.

Zal voor de bruidegom haar maagdenvlies ontbloten,

De pas ontloken bruid in prijzig bruiloftskleed.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Mars voor werk

Mars voor werk

Mars voor werk  Alweer trekt er een mars door de druipnatte straten. Geen witte rouw dit keer, maar vlammend rood en...

Weer uit Frankrijk

Weer uit Frankrijk

Weer uit Frankrijk  Terug doorheen een laan van diepgevroren bomen, De rijm aan het asfalt door koude wind geplakt,...

Vakantiefoto

Vakantiefoto

Vakantiefoto  Wanneer mag ik nogmaals dat eindeloze rijden? Naar het vernauwend punt aan einde van de laan, Dat met je...