Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
Search in posts
Search in pages

Sonnetten

Een groot aantal gedichten spiegelt zich aan Pasquino, de nom de plume van een groot aantal min of meer anonieme auteurs die in Rome door de eeuwen heen de macht en de gebruiken op de korrel namen. Hij is een hekeldichter die zich soms in gesprek met een ander sprekend standbeeld, Marforio, spottend uitlaat over de toestanden van de dag. De neerslag van deze berijmde overwegingen zijn de sonnetten, de versvorm die Pasquino in het verleden altijd verkoos.

Breekbaar licht

De sonnetten werden in 2011 voorgelezen door Dina Sonck en als CD gepubliceerd onder de titel ‘Breekbaar licht’. Ze zijn hier te beluisteren.

Het sonnet van de dag

Het innerlijk kasteel

Voorgelezen door Dina Sonck

De rups zat op zijn moerbeiblad zich vol te vreten.
Hij wentelde in vraatzucht rond op groen belust,
Zo lang hij schransen kon, om daarna uitgerust
Te herbeginnen, om een stukje bij te eten.
 
Tot hij gegroeid was en het blad was afgesleten.
Hij voelde zich voldaan, verzadigd, uitgeblust,
Hij rolde zich in speekseldraad, werd onbewust,
Lag ingewikkeld op zijn zijde te vergeten.
 
Bevroren in de tijd blijft de bewusteloze
Insectenmummie, garenpop, op dubbel slot,
Inwendig om-verterend, tot metamorfose
 
Weer openbreekt het slotakkoord van ’t rupsen-lot:
Ontplooide Irisvleugels in apotheose,
Imago van de soort, herboren zijdemot.
 

Oorspronkelijk verschenen op 14 februari 2020 @ 04:03