Is niet de schepping zelf een boek waarvan de bladen
Aaneen zich rijgen tot een brok geschiedenis
De tragische roman van wat de mensheid is
Van slijk tot spraakzaam dier en voedsel voor de maden
Daarom heeft God een drietal boeken aangeraden
Een kostbaar plan vol waarheid en geheimenis
Dat zalf legt op de wonde van het grondgemis
De vore recht geploegd ter zaaiing van de zaden
Wij bladeren verblind in ‘t weefsel der natuur
De schering uit de inslag kunnen wij niet lezen,
Maar weven ongewild de tekst van de cultuur
Gejaagd op zoek ons onvermogen te genezen
Gedreven, ontevreden. Tot het laatste uur
Rood aanbreekt: Christus onze Heer voor ons herrezen.