Karaf
Marforio, hoe klotst en walst de rode wijn
Omhoog tegen de holle buik van de karaf
Al is hij naar mijn smaak wellicht een beetje straf
Er glinstert in zijn tint van bloed een hete schijn
Pasquino, laat mijn woord niet tot uw wrevel zijn
Hergist is deze droesem, en verschaald de draf
Vergaan zijn roes, de zoete druivengeur eraf
De zure smaak vormt het bewijs: het is azijn.
Marforio, Wat ons ontbreekt, is helder water
Wat Rome uitstroomt, heeft de geur van een riool
Wat opgesloten zat, dat ruiken we pas later!
Ik schat u hoog, Pasquino, gij zijt mijn idool
Maar vóór iemand u hoort, staak uw gesnater
Onder de assen gloeit verborgen hete kool.