De goochelassistente
Voorgelezen door Dina Sonck
Nadat ze doorgezaagd is, zal ze gans verdwijnen,
De lieve Anna, eega van een goochelaar,
Doorboord met messen in een kist in ’t openbaar,
Maar steeds bereid om voor het voetlicht te verschijnen.
Ofwel om weg te vluchten achter de gordijnen,
Daar zij getrouwd is met haar goocheltovenaar,
Houdt zij zich steeds voor het verdwijnen klip en klaar,
Verbergt haar zielenleed, gesard door hellepijnen.
En dan bezwijmt ze, en ze ziet het zwarte gat
Omringd door lintenkrans, getooid met aronskelken,
En glijdt gehoorzaam in de kuil, gewoon omdat
Haar echtgenoot de toestand uit probeert te melken.
Wellicht was zij zijn muze, of zijn woordenschat.
Haar man die bloemen koos, omdat ze traag verwelken.