Afscheid

12 augustus 2020

Afscheid

Daar gaat hij en is weg, de rugzak op de schouder

Je kijkt hem na. De zon gaat onder. Praal en Pracht.

Het licht gaat liggen voor de eindeloze nacht.

De warmte trekt nu weg. Het wordt een beetje kouder.

 

Een wolletje genomen van de klerenhouder.

Aan hem gedacht en zijn lichamelijke kracht,

En aan het plengoffer dat samen we gebracht,

Gehad hebben en ik word weer een beetje ouder.

 

De vader van een schichtig en leergierig zoontje.

Weer stop ik hem in bad in ’t diepst van mijn gedachten

Wat het is toch een berengoedje en een schoontje.

 

Nog tast ik naar de wortel van de voorgeslachten

En vind ik aan de top het fel begeerde kroontje.

Het huis staat overeind op ingeheide schachten.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Mars voor werk

Mars voor werk

Mars voor werk  Alweer trekt er een mars door de druipnatte straten. Geen witte rouw dit keer, maar vlammend rood en...

Weer uit Frankrijk

Weer uit Frankrijk

Weer uit Frankrijk  Terug doorheen een laan van diepgevroren bomen, De rijm aan het asfalt door koude wind geplakt,...

Vakantiefoto

Vakantiefoto

Vakantiefoto  Wanneer mag ik nogmaals dat eindeloze rijden? Naar het vernauwend punt aan einde van de laan, Dat met je...