Afscheid

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

12 augustus 2020

Afscheid

Daar gaat hij en is weg, de rugzak op de schouder

Je kijkt hem na. De zon gaat onder. Praal en Pracht.

Het licht gaat liggen voor de eindeloze nacht.

De warmte trekt nu weg. Het wordt een beetje kouder.

 

Een wolletje genomen van de klerenhouder.

Aan hem gedacht en zijn lichamelijke kracht,

En aan het plengoffer dat samen we gebracht,

Gehad hebben en ik word weer een beetje ouder.

 

De vader van een schichtig en leergierig zoontje.

Weer stop ik hem in bad in ’t diepst van mijn gedachten

Wat het is toch een berengoedje en een schoontje.

 

Nog tast ik naar de wortel van de voorgeslachten

En vind ik aan de top het fel begeerde kroontje.

Het huis staat overeind op ingeheide schachten.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Opgedragen aan Paola

Opgedragen aan Paola

Opgedragen aan Paola Dat kan een puber toch niet zomaar fantaseren? De moord op Kennedy was net geopenbaard, Het...

Beste Wendy

Beste Wendy

Beste Wendy Hier zie je in zwart/wit hoe Filip staat te staren, En naast hem flink staat Astrid met een witte strik....

Een vroege feester

Een vroege feester

Een vroege feester Wordt wakker uit uw slaap van sluimerende wanen! Gij thuisverzorgde psychiatrische patiënt. Hoezeer...