Afscheid

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

19 augustus 2021

Afscheid

Daar gaat hij en is weg, de rugzak op de schouder

Je kijkt hem na. De zon gaat onder. Praal en Pracht.

Het licht gaat liggen voor de eindeloze nacht.

De warmte trekt nu weg. Het wordt een beetje kouder.

 

Een wolletje genomen van de klerenhouder.

Aan hem gedacht en zijn lichamelijke kracht,

En aan het plengoffer dat samen we gebracht,

Gehad hebben en ik word weer een beetje ouder.

 

De vader van een schichtig en leergierig zoontje.

Weer stop ik hem in bad in ’t diepst van mijn gedachten

Wat het is toch een berengoedje en een schoontje.

 

Nog tast ik naar de wortel van de voorgeslachten

En vind ik aan de top het fel begeerde kroontje.

Het huis staat overeind op ingeheide schachten.

 

Oorspronkelijk verschenen op 12 augustus 2020 @ 04:00

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Van maalmes tot messenmolen

Van maalmes tot messenmolen

Van maalmes tot messenmolen Het wentelt om zijn as met doorsnijdende wieken, En draait. Het wervelt en het snijdt, zij...

De vette geur van een trombose

De vette geur van een trombose

De vette geur van een trombose Voel je stroperig bloed in al je aders kloppen? Heb je verhoogd gehalte van...

Een Halen, Twee Betalen

Een Halen, Twee Betalen

Een Halen, Twee Betalen O prachtig Land van Vlamingen en Walen! Wat is uw lach zo oorverdovend uitgegalmd. Een zwarte...