Afscheid

12 augustus 2020

Afscheid

Daar gaat hij en is weg, de rugzak op de schouder

Je kijkt hem na. De zon gaat onder. Praal en Pracht.

Het licht gaat liggen voor de eindeloze nacht.

De warmte trekt nu weg. Het wordt een beetje kouder.

 

Een wolletje genomen van de klerenhouder.

Aan hem gedacht en zijn lichamelijke kracht,

En aan het plengoffer dat samen we gebracht,

Gehad hebben en ik word weer een beetje ouder.

 

De vader van een schichtig en leergierig zoontje.

Weer stop ik hem in bad in ’t diepst van mijn gedachten

Wat het is toch een berengoedje en een schoontje.

 

Nog tast ik naar de wortel van de voorgeslachten

En vind ik aan de top het fel begeerde kroontje.

Het huis staat overeind op ingeheide schachten.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Eentalig Frans

Eentalig Frans

Eentalig Frans Ach, kun je het geloven. T’rug is Georges Marnette! Hij is nog niet benoemd, maar hij maakt wel een...

Gevonden meisjeslijkje

Gevonden meisjeslijkje

Gevonden meisjeslijkje Teruggevonden, het zij dank een nummerplaat. Zo’n vier jaar lang heeft niemand deze...

Het Singer Naaimachien

Het Singer Naaimachien

Het Singer Naaimachien Haar nood, ten einde raad, klaagt Waalse mevrouw Bosmans, Bij Franstalige monde van haar...