Oradour sur Glane

5 november 2020

Oradour sur Glane

Wat nog het meeste opvalt, zijn de naaimachines,

Die brand weerstonden, de metalen rug gekromd.

Verroest door weerinwerking, tooien ze verstomd

Verkoolde huizen op, en zwijgende ruïnes.

 

Onhoorbaar is de weergalm van de krijgsbottines,

Genaaid, gestikt de burgerschap en uitgegomd.

Zinloos geweld dat nog niet echt is uitgegromd.

Het zindert na in steeds hernieuwde wraaklawines.

 

Het vliegwiel is herkenbaar, zij het aangevreten,

De rug door zoveel leed gebogen en verweerd,

De naalden afgebroken en de kammen afgesleten.

 

Herinneringen door de tijd niet helemaal verteerd,

Een blik vol afschuw voor het menselijk geweten.

Geen voet meer op de aandrijfplank teruggekeerd.

 

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Sinterklaas

Sinterklaas

Sinterklaas Daar staat hij weer, karikatuur van pedofielen, Met staf en mijter op de voorplecht dwaas te staan. De...

Benedijen

Benedijen

Benedijen Een kindje was erbij dat in de nacht bleef waken. De dans was eng, vier meisjes op een wild geraas. Al...

Een andere versie

Een andere versie

Een andere versie Cloaca Maxima heeft één beeld uitgepoept. De Tiber heeft de tors gereinigd. De prelaten, Die wilden...