Schilderij van Permeke

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

4 november 2020

Schilderij van Permeke

Het landschap afgeleefd. Haar trekken afgestorven.

Het Westhoekplatteland met boerin op het erf,

Geschetst met granen in de hand op kippenwerf,

In dikke lijnen op het schildersdoek gekorven.

 

De oorlog heeft de vrede lang genoeg bedorven.

Door grijze morgenluchten drijft een paarse kerf,

De horizon is als een scherf van dikke verf.

De rusteloze geest heeft om- en rondgezworven.

 

Als u straks zelf ook uitsterft per individu,

Als u die laatste zucht in eigen naam zult slaken,

Bekruipt u in Uw laatste uur uzelf; en U.

 

Kunt dan het laatste ongenoegen smaken:

De dood is als bij regen een kapotte paraplu.

We bleven droog als hij maar open was te maken.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

De nacht brengt raad.

De nacht brengt raad.

De nacht brengt raad. Het vederdons des nachts dekt duistere gedachten. De ledematen worden langzaam en het lichaam...

Maalkolk

Maalkolk

Maalkolk Gezeten aan de rand van razende gedachten, Met uitkijk op de baren van een wilde stroom. Het denken kolkt en...

Ongestelde vragen

Ongestelde vragen

Ongestelde vragen Wat is dat toch voor een afgrijselijk schroeien? Wat is dat toch voor een verterende gloed, Die daar...