Schilderij van Permeke

4 november 2020

Schilderij van Permeke

Het landschap afgeleefd. Haar trekken afgestorven.

Het Westhoekplatteland met boerin op het erf,

Geschetst met granen in de hand op kippenwerf,

In dikke lijnen op het schildersdoek gekorven.

 

De oorlog heeft de vrede lang genoeg bedorven.

Door grijze morgenluchten drijft een paarse kerf,

De horizon is als een scherf van dikke verf.

De rusteloze geest heeft om- en rondgezworven.

 

Als u straks zelf ook uitsterft per individu,

Als u die laatste zucht in eigen naam zult slaken,

Bekruipt u in Uw laatste uur uzelf; en U.

 

Kunt dan het laatste ongenoegen smaken:

De dood is als bij regen een kapotte paraplu.

We bleven droog als hij maar open was te maken.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Sinterklaas

Sinterklaas

Sinterklaas Daar staat hij weer, karikatuur van pedofielen, Met staf en mijter op de voorplecht dwaas te staan. De...

Benedijen

Benedijen

Benedijen Een kindje was erbij dat in de nacht bleef waken. De dans was eng, vier meisjes op een wild geraas. Al...

Een andere versie

Een andere versie

Een andere versie Cloaca Maxima heeft één beeld uitgepoept. De Tiber heeft de tors gereinigd. De prelaten, Die wilden...