Stationsroman

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

3 juli 2020

Stationsroman

Er was geen moment tijd voor innig minnekozen,

Onder het flitslicht en de aandacht van de pers.

Hij kijkt belegen, maar zij glundert kakelvers.

En demonstreert haar cursus glimlachen en blozen.

 

Hij kijkt naar haar een wijl maar vindt er geen verpozen.

Een slagroomtaart in volle vaart en zij daarop de kers.

Wie daar een graat in ziet, is zelf wellicht pervers.

Na vier december mag hij wettig in haar lozen.

 

De kroonprins van een land te zijn: het is niet simpel!

In Zaventem krijgt hij nog snel vluchtige kus,

Hij fronst het voorhoofd in een vorstelijke rimpel.

 

Zij geeft zijn boterhammen en snelt naar de bus.

Hij draait zich om en schrijdt naar af met vlag en wimpel,

En nu weer die kutwereld-klotehandel klus.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Maalkolk

Maalkolk

Maalkolk Gezeten aan de rand van razende gedachten, Met uitkijk op de baren van een wilde stroom. Het denken kolkt en...

Ongestelde vragen

Ongestelde vragen

Ongestelde vragen Wat is dat toch voor een afgrijselijk schroeien? Wat is dat toch voor een verterende gloed, Die daar...

Inlegsonnetje

Inlegsonnetje

Inlegsonnetje Los uit de pols een nummer, maar krijg geen gehoor. In mij is iets, dat alsmaar door wil blijven bellen....