Skip to main content

Aan de voet van het oude Romeinse beeld van Pasquino werden al sinds de zestiende eeuw anonieme gedichten bevestigd: scherpe, geestige en soms bijtende verzen waarmee burgers hun ongenoegen over de machthebbers van hun tijd uitdrukten.

In deze reeks laat Pasquino opnieuw van zich horen. De teksten ontstonden vooral in de vroege jaren 2000 en vangen kleine en grote ergernissen van hun tijd: politieke dwaasheden, maatschappelijke eigenaardigheden en menselijke zwaktes die zich maar al te graag laten bespotten.

Niet elk gedicht houdt zich strikt aan de veertien regels van het klassieke sonnet. Maar de geest van Pasquino blijft dezelfde: scherp, licht ironisch en nooit bang om een prik uit te delen.

Vals spel

Vals spel Voorgelezen door Dina Sonck, 2011. Beluister alle voordrachten op de CD ‘Breekbaar licht’.   Met God heb ik uitvoerig […]

Dag vreemde laars

De volkseenheid verscheurd, gesplitst, in twee gespleten.
Met vreemde scènes op het plein van Martelaars, de rangen van de medestanders worden […]