Skip to main content

Aan de voet van het oude Romeinse beeld van Pasquino werden al sinds de zestiende eeuw anonieme gedichten bevestigd: scherpe, geestige en soms bijtende verzen waarmee burgers hun ongenoegen over de machthebbers van hun tijd uitdrukten.

In deze reeks laat Pasquino opnieuw van zich horen. De teksten ontstonden vooral in de vroege jaren 2000 en vangen kleine en grote ergernissen van hun tijd: politieke dwaasheden, maatschappelijke eigenaardigheden en menselijke zwaktes die zich maar al te graag laten bespotten.

Niet elk gedicht houdt zich strikt aan de veertien regels van het klassieke sonnet. Maar de geest van Pasquino blijft dezelfde: scherp, licht ironisch en nooit bang om een prik uit te delen.

Gebroken ijs

Gebroken ijs Voorgelezen door Dina Sonck Ik dronk een glas met Nederlandse journalisten, Geboren tussen twee rivieren op een terp. We spraken over […]

Eén Mei

Eén Mei Voorgelezen door Dina Sonck In heel de wereld van het Rouppe Plein tot Peking, Is werkend volk vereend in viering van 1 Mei. De […]

Maxima culpa

Maxima culpa Voorgelezen door Dina Sonck Het prinsenbruidspaar is met de noorderzon verdwenen, Ontkomen aan de persaandacht, met stille trom, […]

Weer

Weer Voorgelezen door Dina Sonck April tweeduizend een, verzopen in de regen. Ontluikt straks met valleilelies de eerste mei! De glastomaat, de […]