Arcadië

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

30 december 2020

Arcadië

Verbrokkelde ruïnes, ingestort’ arcaden:

Gezien in een museum op een schilderij,

Een puinhoop en een doodgelopen gaanderij,

Met balustraden en hologige façaden.

 

De tand des tijd slijt niet. Immer vastberaden

Knaagt hij aan kapitelen en aan zuilenrij,

Verdwenen samenleving, dode maatschappij.

Een vredig landschap met geschiedenis beladen.

 

Daar blaast een herder zienderogen zijn schalmei.

Het vee graast op zijn weg en eet van bladerlover,

Herkauwt meedogenloos, of ligt in malse wei.

 

Er hangt een ijle sfeer van heimwee en van tover.

Een blauwe hemel en een groenende vallei.

Het is voorbij en tóch gaat het ook nooit meer over.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Dierbaar België

Dierbaar België

Dierbaar België De antipolitiek kraait zege en victorie. Ze persen met zijn allen druiven van de wrok, En lozen...

Marc Van Peel

Marc Van Peel

Marc Van Peel Wijlen de week: ik raak er niet op uitgekeken. De eerste gast is niemand minder dan Van Peel, Voorzitter...

Kiescongres

Kiescongres

Kiescongres Ze staan daar op het podium elkander te verdringen, De kin vooruit, aaneengesloten, hand in hand, Een...