Arcadië

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

30 december 2020

Arcadië

Verbrokkelde ruïnes, ingestort’ arcaden:

Gezien in een museum op een schilderij,

Een puinhoop en een doodgelopen gaanderij,

Met balustraden en hologige façaden.

 

De tand des tijd slijt niet. Immer vastberaden

Knaagt hij aan kapitelen en aan zuilenrij,

Verdwenen samenleving, dode maatschappij.

Een vredig landschap met geschiedenis beladen.

 

Daar blaast een herder zienderogen zijn schalmei.

Het vee graast op zijn weg en eet van bladerlover,

Herkauwt meedogenloos, of ligt in malse wei.

 

Er hangt een ijle sfeer van heimwee en van tover.

Een blauwe hemel en een groenende vallei.

Het is voorbij en tóch gaat het ook nooit meer over.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Beste Wendy

Beste Wendy

Beste Wendy Hier zie je in zwart/wit hoe Filip staat te staren, En naast hem flink staat Astrid met een witte strik....

Een vroege feester

Een vroege feester

Een vroege feester Wordt wakker uit uw slaap van sluimerende wanen! Gij thuisverzorgde psychiatrische patiënt. Hoezeer...

Het lelijke eendje

Het lelijke eendje

Het Lelijke Eendje Het straatbeeld vol van plechtige communicanten Beurt hem niet op, want Prins Laurent is...