Skip to main content

Aan de voet van het oude Romeinse beeld van Pasquino werden al sinds de zestiende eeuw anonieme gedichten bevestigd: scherpe, geestige en soms bijtende verzen waarmee burgers hun ongenoegen over de machthebbers van hun tijd uitdrukten.

In deze reeks laat Pasquino opnieuw van zich horen. De teksten ontstonden vooral in de vroege jaren 2000 en vangen kleine en grote ergernissen van hun tijd: politieke dwaasheden, maatschappelijke eigenaardigheden en menselijke zwaktes die zich maar al te graag laten bespotten.

Niet elk gedicht houdt zich strikt aan de veertien regels van het klassieke sonnet. Maar de geest van Pasquino blijft dezelfde: scherp, licht ironisch en nooit bang om een prik uit te delen.

Belgische onweders

Belgische onweders Waar is mijn paraplu? Het regent hier ontslagen! Ministers geven strijk en zet de brui eraan. De ene uit de bocht, de ander van de […]

Bekroond

Bekroond

Bekroond De koning werd in aller haast teruggevlogen. Het land in rep en roer ging bijna overstag. Het parlement viel stil de hele namiddag. Alleen […]

Van ’t gat

Van't gat

Van ’t gat Voorgelezen door Dina Sonck Dutroux is niet ontsnapt, maar eventjes bevrijd.Zijn vrijlating is door de raadkamer bevolen.De […]

De Waalse Pijl

waalse pijl

De Waalse Pijl Voorgelezen door Dina Sonck De aandacht op het ene doel gespitst te houden,Gestaarde blik verstard op het asfalt gericht.Nog even […]

Weg

Weg Het kreupelhout verschroeid, de struiken die verdorden, Het is niet te geloven. Marc Dutroux is weg. Geseind en vogelvrij, gehold van heg naar […]