Skip to main content

Aan de voet van het oude Romeinse beeld van Pasquino werden al sinds de zestiende eeuw anonieme gedichten bevestigd: scherpe, geestige en soms bijtende verzen waarmee burgers hun ongenoegen over de machthebbers van hun tijd uitdrukten.

In deze reeks laat Pasquino opnieuw van zich horen. De teksten ontstonden vooral in de vroege jaren 2000 en vangen kleine en grote ergernissen van hun tijd: politieke dwaasheden, maatschappelijke eigenaardigheden en menselijke zwaktes die zich maar al te graag laten bespotten.

Niet elk gedicht houdt zich strikt aan de veertien regels van het klassieke sonnet. Maar de geest van Pasquino blijft dezelfde: scherp, licht ironisch en nooit bang om een prik uit te delen.

Ongestelde vragen

Ongestelde vragen Voorgelezen door Dina Sonck Wat is dat toch voor een afgrijselijk schroeien? Wat is dat toch voor een verterende gloed, Die daar […]

Inlegsonnetje

Inlegsonnetje Voorgelezen door Dina Sonck Los uit de pols een nummer, maar krijg geen gehoor. In mij is iets, dat alsmaar door wil blijven bellen. Ik […]

Jeugdherinnering

Jeugdherinnering Voorgelezen door Dina Sonck Mijn raam gaf uit op de Sint-Nicolaas kerktoren, Oorspronkelijk omringd door tombe, graf en zerk, Maar […]

Atomium, de mol

Atomium, de mol Voorgelezen door Dina Sonck Atomium, metaalkristal van negen bollen, Wat staat gij uitvergroot op ronde pedestal: Een vastgelopen […]

Naar Tennyson

Naar Tennyson Voorgelezen door Dina Sonck Voorgelezen door Dina Sonck, 2011. Beluister alle voordrachten op de CD ‘Breekbaar licht’.   O […]

Open ogen

Open ogen Voorgelezen door Dina Sonck Mijn beste vriend kijk toe en hou je ogen open. Nog wat geduld, want ik ben weldra uitgetierd. Vergeefs heb ik […]

Fout sonnet

Fout sonnet Vanuit mijn venster heb ik uitkijk omtrent migranten, En landverhuizers die hier vragen om asiel. Voor sommigen is het een roeping of een […]