Skip to main content

Aan de voet van het oude Romeinse beeld van Pasquino werden al sinds de zestiende eeuw anonieme gedichten bevestigd: scherpe, geestige en soms bijtende verzen waarmee burgers hun ongenoegen over de machthebbers van hun tijd uitdrukten.

In deze reeks laat Pasquino opnieuw van zich horen. De teksten ontstonden vooral in de vroege jaren 2000 en vangen kleine en grote ergernissen van hun tijd: politieke dwaasheden, maatschappelijke eigenaardigheden en menselijke zwaktes die zich maar al te graag laten bespotten.

Niet elk gedicht houdt zich strikt aan de veertien regels van het klassieke sonnet. Maar de geest van Pasquino blijft dezelfde: scherp, licht ironisch en nooit bang om een prik uit te delen.

Publiciteit

Publiciteit Voorgelezen door Dina Sonck Tele-geleid heb ik de beeldbuis aangestoken. ’t Begin kon ik niet zien. Het is vast geen gemis. Ik viel te […]

Gandhi

Gandhi In boosheid overal blijft politiek verharden, Maar ook in ons land vallen lijken uit de kast. Fier wapperen de vakbondsvlaggen in de mast. Een […]

Van God los

Van God los In de gemengde wijk is de feestpret bedorven. Nu was er daar ineens een steile atheïst, Die vol van zijn na-ijver zich geen blijf meer […]

Luider of dichter

Luider of dichter In de gemengde wijk verrijst een klokkentoren, Vlakbij een gestileerde mini-minaret, Met tegeltjes en liefde  in elkaar gezet. Om […]

Schapen tellen

Schapen tellen Voorgelezen door Dina Sonck, 2011. Beluister alle voordrachten op de CD ‘Breekbaar licht’.  Met schapen tellen komt de boer […]