De voet van Pasquino en Dirk van Babylon: waar komen deze namen vandaan?

Dirk: “Pasquino is een bekend antiek beeld in de omgeving van de Piazza Navona in Rome dat op een gegeven moment ging ‘spreken’. Sinds het begin van de zestiende eeuw, zo rond 1500, tot op heden bevestigen mensen anonieme hekelgedichten aan de sokkel van het beeld om hun ontevredenheid te uiten over de actuele machthebbers, hun politiek en hun schandalen. Verschillende bekende intellectuelen hebben in de loop der eeuwen de identiteit van Pasquino aangenomen, omdat ze niet in eigen naam wilden spreken en het gevaar liepen om gestraft te worden voor hun uitlatingen. Ook ik bevestig mijn sonnet of gedicht aan de voet van Pasquino. Het sonnet is namelijk de geliefkoosde dichtvorm van Pasquino en ook van mij. Mijn ambitie is dan ook om een Pasquino van deze tijd te zijn.

Rome is trouwens ook de stad waar in de zeventiende eeuw de Spaanse priester Miguel Molinos door de Inquisitie werd vastgenomen en aan een proces onderworpen dat in heel Europa stof deed opwaaien. Daar gaat onze historische roman over: Miguel Molinos, De laatste ketter.

De naam Dirk van Babylon heb ik voor het eerst gebruikt in de jaren 80 toen ik mijn eerste roman uitbracht. Ik was toen pas huisarts en om toen als homo naar buiten te komen was ‘not done’. Vandaar de keuze om met een pseudoniem te werken. De naam Babylon verwijst naar de toren van Babel en heb ik gekozen in het kader van de taalproblematiek van toen. De voornaam Dirk heeft geen speciale betekenis, maar vond ik gewoon mooi en eenvoudig.”