De Hoofdhond

De hoofdhond

In plaats van twee wolven
Huist er een hond in mij
Een onopgevoede viervoeter
Die nooit luisteren wil

Wanneer ik iets zeg als
‘Koest’
‘Af’
of ‘lig’
Doet hij gewoon alsof hij niet hoort
En gaat hij verder met zijn ongehoorzame bedoeningen

Zoals elk baasje van zo’n onbeleefd beest
Moet ik me daar dan ook voor schamen

Telkens wanneer ik met de buitenwereld een gesprek voer
Staat m’n hond met een kwijlerige, vervelende gedachte
Tegen mijn brein te duwen
Tot ik die gedachte uit zijn bek trek
En hem door m’n hoofd keil
Zodat hond hem kan gaan halen
En opnieuw kan gaan porren

Soms besluit hond ook een kakje te leggen
Vlak achter mijn oogkassen
Gaat ie treintje rijden
Of oorverdovend luid blaffen
Waardoor ik niet meer hoor wat er gezegd wordt

Hoezeer ik mij ook dwing het te negeren
En gewoon het gesprek verder te zetten
M’n hoofdhond zal altijd alle aandacht opeisen

“Alles oké?” vraagt de gesprekspartner dan soms
Vanwege mijn afwezige, afgeleide indruk
“Niks aan de hand,” antwoord ik dan
Terwijl ik moet kijken dat m’n hoofdhond niks opfret
(Bijvoorbeeld iets wat ik later nog wil vertellen)

Het enige wat helpt tegen hoofdhondoïsme
Is in m’n eentje gaan wandelen
En een goede stok vinden
Dan wapper ik die plagend voor mijn ogen
Zodat hoofdhond ‘m kan zien
En gooi ik hem zo ver als ik kan

Met wat geluk
springt hond dan uit mijn hoofd
en rent erachteraan.
Zo ben ik toch een paar minuten van hem af.

 

~Hanna

 

---