Brievenboek van mijn ouders: Iddergem, 6 mei 1953

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

21 september 2021

Arseen en Louisette zijn vastbesloten om hun liefde pas definitief te bezegelen als ze getrouwd zijn…

“…Ik kan zo soms wegsoezen als ik aan zondag denk. Was ik dat wel die zondag zo gelukkig was? De koelheid, de chefferij die ik soms aan de dag leg, waren helemaal weg. Het is de harde werkelijkheid, het leven die me een ander masker hebben gegeven. En ik zal het behouden, omdat het nodig is, maar voor jou zal ik anders zijn. Jij zult me anders kennen. Wanneer ik me zo toon, dan pas ben ik echt gelukkig.

’t Was weer mijn trots die boven kwam zondagavond toen ik je zei niet zwak te zijn. Ik was het wel. Ik kon niet langer weerstaan. Jij bent van ons twee de sterkste. Alleen, je wilt het niet weten. Ik maak mezelf wijs dat ik het ben, maar het is dikwijls niet waar. En tenslotte wie is het? Wanneer men zo liefheeft met hart en ziel, dan worden de sterksten nog zwak.

Jongen, we moeten oppassen. Want eens zullen we onszelf vergeten, als we zo doorgaan. En het mag niet. Onze leuze blijft “Wachten tot we getrouwd zijn”. Het zal zo zoet zijn, ik durf er mij geen voorstelling van maken. En ’t zal ervan komen, zelfs als de goden niet willen en we nog een jaar moeten wachten…”

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Slapeloos wiegeliedje

Slapeloos wiegeliedje

Slapeloos wiegeliedje Voorgelezen door Dina Sonck, 2011. Beluister alle voordrachten op de CD ‘Breekbaar licht’....

Schapen tellen

Schapen tellen

Schapen tellen Voorgelezen door Dina Sonck, 2011. Beluister alle voordrachten op de CD ‘Breekbaar licht’.   Met...

Van maalmes tot messenmolen

Van maalmes tot messenmolen

Van maalmes tot messenmolen Het wentelt om zijn as met doorsnijdende wieken, En draait. Het wervelt en het snijdt, zij...