Emeritus

25 augustus 2020

Emeritus

Hij heeft het zo druk, want gepensioneerd

Heeft hij al zo lang op verlangen geteerd.

Nu is daar de tijd van de rust aangebroken,

Zal hij nog een keer zijn drukketel oppoken.

 

Hij is het voorlopig nog steeds niet verleerd,

En menige keer in zijn bed omgekeerd,

Blijft hij in de nacht van de rustslaap verstoken,

En heeft hij vergeefs zijn oogleden geloken.

 

Bevrijd van de dwang en gekweten van plicht,

Maar nog lang niet klaar, af met de goegemeente,

Want nog steeds ontbrandt hij met al zijn gewicht,

 

En hakt zijn oordeel in arduinen gesteente,

Ja, kijk maar eens, dichter, naar dat vergezicht

Wie ben ik die zeggen mag: “Wee je gebeente.”

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Eentalig Frans

Eentalig Frans

Eentalig Frans Ach, kun je het geloven. T’rug is Georges Marnette! Hij is nog niet benoemd, maar hij maakt wel een...

Gevonden meisjeslijkje

Gevonden meisjeslijkje

Gevonden meisjeslijkje Teruggevonden, het zij dank een nummerplaat. Zo’n vier jaar lang heeft niemand deze...

Het Singer Naaimachien

Het Singer Naaimachien

Het Singer Naaimachien Haar nood, ten einde raad, klaagt Waalse mevrouw Bosmans, Bij Franstalige monde van haar...