De schminkkamer

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

4 oktober 2020

De schminkkamer

Het masker waardoor ik mezelf tegenkom:

Ontdaan van mezelf en al mijn eigendom.

Wie zou zijn gebreken niet willen maskeren?

En sproeten en moedervlekken weg grimeren,

En rimpels verhullen van de ouderdom.

 

Een afneembaar voorwerp dat stemloos en stom,

Daar werkeloos hangt, en dat onder het mom,

Een leegte bergt die zich niet laat maquilleren.

Het masker!

 

Dat met holle ogen me aankeek weerom.

Terwijl een kille huivering me beklom,

De neiging me met een laag schmink in te smeren.

Om in een theaterpersoon te verkeren,

Met laaiend publiek in de stalles alom.

Het masker.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Slapeloos wiegeliedje

Slapeloos wiegeliedje

Slapeloos wiegeliedje Voorgelezen door Dina Sonck, 2011. Beluister alle voordrachten op de CD ‘Breekbaar licht’....

Schapen tellen

Schapen tellen

Schapen tellen Voorgelezen door Dina Sonck, 2011. Beluister alle voordrachten op de CD ‘Breekbaar licht’.   Met...

Van maalmes tot messenmolen

Van maalmes tot messenmolen

Van maalmes tot messenmolen Het wentelt om zijn as met doorsnijdende wieken, En draait. Het wervelt en het snijdt, zij...