De schminkkamer

4 oktober 2020

De schminkkamer

Het masker waardoor ik mezelf tegenkom:

Ontdaan van mezelf en al mijn eigendom.

Wie zou zijn gebreken niet willen maskeren?

En sproeten en moedervlekken weg grimeren,

En rimpels verhullen van de ouderdom.

 

Een afneembaar voorwerp dat stemloos en stom,

Daar werkeloos hangt, en dat onder het mom,

Een leegte bergt die zich niet laat maquilleren.

Het masker!

 

Dat met holle ogen me aankeek weerom.

Terwijl een kille huivering me beklom,

De neiging me met een laag schmink in te smeren.

Om in een theaterpersoon te verkeren,

Met laaiend publiek in de stalles alom.

Het masker.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

La nave va

La nave va

La nave va Rivieren staan weer hoger, watersnood alom. Het nieuws is boordevol van overstroomde beken. Het regent nu...

Zorgvliet

Zorgvliet

Zorgvliet  Zo voert gedachtestroom met achteloos geklater, Een vloot van stokjes en van strootjes met zich mee, Het...

Op waterdrift

Op waterdrift

Op waterdrift  Getuige van vergruizing en verbruiksverspilling: Het water snelt voorbij in vaarten en in slootjes, En...