Biecht

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

3 oktober 2020

Biecht

Ik kniel en ik beken, mijn biechtvader, eerwaarde!

Te veel hield ik van prikkelende woordenroes,

Extase met vervoering, en geroezemoes,

dat ‘t nutteloze aan ‘t onaangename paarde.

 

Tot Jezus Christus me eens goed in d’ogen staarde,

En sprak: het moet nu uit zijn met de flauwe smoes.

Hij klapte in zijn handen en plotsklaps pardoes,

Lag ik op madeliefjes en de aangestampte aarde.

 

Uw stola, Vader, mag ik raken. ‘k Kus uw mouw.

Dat uw manipel mij uit hellepoel mag heffen!

Vergeef me, of ik vraag het Onze Lieve Vrouw.

 

Al moet ik tot mijn schande al mijn schuld beseffen,

Ik worstel met mijn spijt in tranen van berouw,

En zal mezelf in boetedoening overtreffen.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Wilfried Martens

Wilfried Martens

Wilfried Martens Kom binnen, kom binneuh ‘t spektakel gaat beginnen! Vandaag een circusnummer bij de EVP, De Europese...

Dierbaar België

Dierbaar België

Dierbaar België De antipolitiek kraait zege en victorie. Ze persen met zijn allen druiven van de wrok, En lozen...

Marc Van Peel

Marc Van Peel

Marc Van Peel Wijlen de week: ik raak er niet op uitgekeken. De eerste gast is niemand minder dan Van Peel, Voorzitter...