Goethes Elfenkoning

Goethes Elfenkoning

 

Ik schreef vorige week een blog over ‘Spleen’, een – vind ik zelf – lelijk woord voor een bijzonder uniek gevoel. Ik wil met de start van oktober daar verder op ingaan: de dagen worden zichtbaar korter en grijzer en de gifgroene planten worden dor. Bladeren verkruimelen van de bomen en kraken als chips onder je wandelschoenen.

Je wandelt door de jaarlijks stervende bomen en planten en de stilte geeft je ruimte om luidop te gaan peinzen en reflecteren.

Herinneringen en een verkoudheid opdoen.

Een avondwandeling doe je niet meer om een gloed van avondzon op je wangen te krijgen, maar om de vochtige wind in je neus en oren te laten knijpen.

Ik kan daar erg nostalgisch van worden.

Als kind vond ik het heerlijk om op herfst- of winterdagen te gaan wandelen in het donker. Dan liepen mijn vader en ik stil naast elkaar.

Mijn vader keek naar boven.

Ik naar achter.

Om te voorkomen dat iets ons zou achtervolgen in het mistige donker.

Mijn vader was niet bang.

Johann Wolfgang von Goethe (°Frankfurt am Main, 28 augustus 1749, †Weimar, 22 maart 1832) kon zijn vinger daar op leggen in zijn ballade Der Erlkönig (1782): “Sei ruhig, bleibe ruhig, mein Kind; In dürren Blättern säuselt der Wind.”

 

Het gedicht Der Erlkönig

Het gedicht Der Erlkönig

 

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
Search in posts
Search in pages

Door Hanna

3 oktober 2022

4 Reacties

  1. Magda Geyskens

    Der Erlköning.
    Mooi verhaal met een triestig einde.
    De video was voor mij zeker een meerwaarde.
    Goed gedaan Hanna.

    Antwoord
    • Hanna

      Zo mooi en zo triestig, inderdaad…
      Dankjewel, Magda! 💗

      Antwoord
    • Hanna

      Korte samenvatting van de Erlkönig gaat als volgt: een vader rijdt met zijn ziek kind op een paard door het bos. Het kind is zo ziek dat het koortsdromen heeft en bijgevolg de Erlkönig en zijn dochters in de ruisende wind en de waaiende bomen ziet en hoort. Eigenlijk voelt het kind dat het einde nabij is, en hij huilt om hulp. De vader probeert het kind gerust te stellen? Hij zegt dat zijn zoon slechts de wind hoort en zich geen zorgen hoeft te maken, maar beseft pas op het einde dat zijn kind aan het sterven was.

      Heel tragisch, maar ik vind het zo’n mooi lied. Prachtig gecomponeerd door Schubert.

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 × drie =