Meditatie en roesmiddelen: mijmeringen

23 juli 2020

Vandaag starten we met een nieuwe reeks blogartikels over meditatie en roesmiddelen. Deze teksten zijn geschreven in het kader van mijn nieuwe boek over ‘ontslaving’ dat binnenkort verschijnt en zullen niet in het boek zelf verschijnen, maar alleen op deze website! Alvast veel leesplezier en ik kijk uit naar je reactie! 

Omtrent middelengebruikers

Er zweeft me nu een hulpverleningsmodel voor ogen, dat nog teruggaat naar mijn inzet in het aidstijdperk van de jaren tachtig, toen de ziekte nog taboe was, en vooral dodelijk. Zo stond ik mee aan de wieg van het buddy-systeem voor aidspatiënten als oprichtend voorzitter van de vereniging die daarmee bezig was. Het was een zeer inspirerende periode, moet ik zeggen.

Wat de opvang van middelengebruikers betreft, die ons nu bezighoudt, had ik een benadering in de zin van een buddy of coach functie voor ogen. De hulpvrager doorloopt een intakeproces dat twee gesprekken vergt, met minstens twee van ons, en wel die twee die het snelst beschikbaar zijn. Die twee brengen verslag uit bij de groep en de gebruiker wordt wel of niet opgenomen in het programma.

Vanaf dan zal een van ons optreden als coach, bijgestaan door een co-coach die in de achtergrond opereert. Het is de bedoeling dat de buddy’s of coaches een stukje opleiding krijgen in de materie, en leren wat zij vooral niet moeten doen: preken en proberen te bekeren. Het zal beginnen met veel luisteren, en niet vertellen hoe het moet.

De grondstof van wat we aanbieden is meditatie en ontmoeting. De hulpvrager krijgt begripvolle gesprekken, emotionele ondersteuning en praktische bijstand, bijvoorbeeld bij het vinden van een woonst, of in het gebruik maken van de hulpverlening. We zullen de gebruikers er altijd toe aanzetten zoveel als mogelijk gebruik te maken van de zorg en de hulp die er voorzien is.

Vaak vallen ze daarbuiten, wellicht grotendeels om dezelfde redenen als waarom vele druggebruikers buiten alle voorzieningen vallen en in een isolement terechtkomen, wat het middelengebruik onderhoudt. De bedoeling is hen uit die vicieuze cirkel te tillen, maar dan moet er natuurlijk wel ook heel wat van hen komen, in termen van inspanningen en keuzes.

Proberen deze mensen tot meditatie te brengen, vormt een uitdaging op zich. Ik zorg al die jaren al voor vele gebruikers die ik heb zien passeren, en ik denk dat juist deze populatie open staat voor en behoefte heeft aan een spirituele benadering van de levensproblemen, die er altijd zijn. Er zal meestal niets bij mirakel veranderen, maar het zal integendeel moeizame arbeid en geduld kosten om zover te komen dat die persoon weer vat op zijn leven krijgt.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Tot afscheid

Tot afscheid

Tot afscheid Nu, na dit zware boek wil ik niet dieper graven Al is het soms gezet op een beladen toon De schrijver is...

Verstikt

Verstikt

Verstikt Wie spreekt, wacht de galei, wie schrijft, wordt opgeknoopt. Ofwel verbrand. Wie ketterijen toebehoort,...

Eindoordeel

Eindoordeel

Eindoordeel Voor ‘t oog van hogelijk verbaasde kardinalen Ontrolde zich een spel waarin zij zich verhapten, Waarvan...