Ten einde raad

22 maart 2020

Ten einde raad

 Waar kan ik nu mijn wrevelpijlen nog op richten?

Wie kan ik nog met vloek en anathema slaan?

De kandidaten mogen in de rij gaan staan.

Niet dringen, want we hebben volop bliksemschichten,

 

En dozen vol met flitsen en met onweerslichten;

Wat onheilsboodschappen, een woordenvloedorkaan,

En per persoon een enkel boeking naar de maan,

Zodat ik een per een nu praat met de betichten.

 

Gij boetedoener, nader en kom voor mij knielen.

Spreek op en zeg de waarheid, ontuchtbiechteling!

En laat nu varen al uw trots, ellendeling!

 

Zoniet ben ik gedwongen banvloekprojectielen

Naar u te gooien om uw zielsrust te vernielen.

Dus zeg ons nu: Wat deed gij toen het licht uitging?

 

1 Reactie

  1. Chris Coolsma

    Aria senza fine uit de coulissen
    Het publiek begint zich te roeren. Het lijkt wel een aria zonder einde.

    Op het toneel zijn de acteurs van schrik bevroren,
    van voorste rij tot schellinkje beeft het publiek:
    uit de coulissen klinkt spontane marsmuziek
    en een gepassioneerd duet. De twee tenoren

    zijn tot de Boulevard Périphérique te horen.
    Hun wisselzang klinkt splinternieuw, maar toch antiek,
    en wordt gekenmerkt door diep drama en lyriek.
    In hun viriel gebrul gaat elk geluid verloren.

    Toneelknecht, regisseur, de spelers, de souffleuse,
    krijgen al spoedig flink het land aan deze reuzen
    want de Aria, die lijkt wel senza fine!

    Het publiek dringt op, scandeert scabreuze leuzen
    – een Waalse krant kopt later ‘Quelle affaire affreuse!’-
    maar de Aria gaat verder, senza fine!

    De volgorde was anders, maar hier is dan toch sonnet XVI uit de sonnettentennisreeks.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Aimé Desimpel

Aimé Desimpel

Aimé Desimpel De beuk moet in de illegale weekendhuizen! Maar overeind staat zonevreemde stoeterij. De heren eten in...

Eén april

Eén april

Eén april Nu ook al in de ochtendkrant sonnetten staan, En Bancontact bedienden voor het scherm opstelt, Die oudjes...

Brinken

Brinken

Brinken In Groningen bestaan ze nog de dodenakkers. Of oer-Keltische hoopjes stapels laag op laag, Uit vroeger tijden...