Ode aan Léona Detiège

21 mei 2020

Ode aan Léona Detiège

De laatste keizerin, uit zaad van rode tsaren:

Een socialistisch kleedje heeft ze uitgezocht,

En was plotsklaps voortijdig klaar en uitgekocht,

De doffe burgermoeder der Antwerpenaren,

 

Het opperhoofd van opgesloten ambtenaren.

Vertraagd gefilmd, gevlogen uit de Scheldebocht.

Kil loopbaaneinde, staande op de koude tocht,

Te verontschuldigen, maar nimmer te verklaren.

 

Heur haar opzij gelijmd, haar teint als altijd duf,

Versmoorde blik als een gedoofde open haard,

In schandejurk gekleed en horendol en suf.

 

In weer een camera zij wezenloos gestaard,

Zij ruikt naar dode vogels en behoorlijk muf:

“Japon van Pecotex?” “Ja, want ik ben het waard.”

Datering

Aflevering van 22-03-2003

Leeuwin Vandertwijg. Het is haar chauffeur die haar zo noemt. Zij had met haar gemeentelijke visakaart een jurk van Pecotex gekocht, een winkelhangar aan de meubelboulevard.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Inlegsonnetje

Inlegsonnetje

Inlegsonnetje Los uit de pols een nummer, maar krijg geen gehoor. In mij is iets, dat alsmaar door wil blijven bellen....

Jeugdherinnering

Jeugdherinnering

Jeugdherinnering Mijn raam gaf uit op de Sint-Nicolaas kerktoren, Oorspronkelijk omringd door tombe, graf en zerk,...

Atomium, de mol

Atomium, de mol

Atomium, de mol Atomium, metaalkristal van negen bollen, Wat staat gij uitvergroot op ronde pedestal: Een vastgelopen...