Naar Verlaine

28 november 2020

Naar Verlaine

Een schreeuwende vogelzwerm vliegt me voorbij,

En gaat zich verschuilen in vergeelde blaren,

Van een kromme els met verkrampte gebaren.

Hij spiegelt mijn hart en mijn spijtrazernij.

 

Een oude herinnering welt op in mij.

Het trieste geheugen komt niet tot bedaren,

Weerkaatst violet, het valt niet te verklaren.

Verhalen van schipbreuk en van averij.

 

Bij maansopgang weerklinkt een herhaalde maal

– Als enige komt hij de stilte verstoren –

De liedzang onzichtbaar van een nachtegaal.

 

En dan wordt het stil en is niets meer te horen,

En zijn er geen woorden meer, noch ook de taal,

En zijn we er ook onze spraak bij verloren.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Ruitenwisser

Ruitenwisser

Ruitenwisser  Mijn oom komt in een auto met daarop een sticker. Hij heeft hem op een autoveiling opgehaald, En daarbij...

Opera of schouwburg

Opera of schouwburg

Opera of schouwburg Hier zijn we weer verzameld: parelkettingteven! Hier zijn we openbaar en toch geheim te saam. De...

Aimez-vous Brahms

Aimez-vous Brahms

Aimez-vous Brahms? Met rood velours omrand, glanst mat de wrakke vleugel. De meiden roepen: Maestro! Speel nog eens...