Naar Verlaine

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

28 november 2020

Naar Verlaine

Een schreeuwende vogelzwerm vliegt me voorbij,

En gaat zich verschuilen in vergeelde blaren,

Van een kromme els met verkrampte gebaren.

Hij spiegelt mijn hart en mijn spijtrazernij.

 

Een oude herinnering welt op in mij.

Het trieste geheugen komt niet tot bedaren,

Weerkaatst violet, het valt niet te verklaren.

Verhalen van schipbreuk en van averij.

 

Bij maansopgang weerklinkt een herhaalde maal

– Als enige komt hij de stilte verstoren –

De liedzang onzichtbaar van een nachtegaal.

 

En dan wordt het stil en is niets meer te horen,

En zijn er geen woorden meer, noch ook de taal,

En zijn we er ook onze spraak bij verloren.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Beste Wendy

Beste Wendy

Beste Wendy Hier zie je in zwart/wit hoe Filip staat te staren, En naast hem flink staat Astrid met een witte strik....

Een vroege feester

Een vroege feester

Een vroege feester Wordt wakker uit uw slaap van sluimerende wanen! Gij thuisverzorgde psychiatrische patiënt. Hoezeer...

Het lelijke eendje

Het lelijke eendje

Het Lelijke Eendje Het straatbeeld vol van plechtige communicanten Beurt hem niet op, want Prins Laurent is...