Kerkhofbloem

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

1 november 2020

Kerkhofbloem

Doorploegde aarde wasemt adem om de doden.

Hectaren landschap liggen zompig uitgespreid.

Een late herfstsfeer, ingestampt en aangeheid.

Hier ligt zij vredig tussen aangeharkte zoden,

 

Gezien haar ziel naar het hiernamaals is ontboden,

Omringd door menigeen, naar rang en stand verbreid,

In klamme aarde liefdevol in rijen neer geleid:

Haar doodsgenoten en door noodlot uitgenoden.

 

Hier rust ze dus, de arme, moegetergde stakker.

Het was de hel op aarde en zij ging teniet.

Hier slaapt ze en ze wordt voorlopig niet meer wakker.

 

Ze ligt er in het jaren zeventig gebied,

Te rusten in haar vakje van de dodenakker.

Arduinen zerk met kruis en letters van graniet.

 

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

De nacht brengt raad.

De nacht brengt raad.

De nacht brengt raad. Het vederdons des nachts dekt duistere gedachten. De ledematen worden langzaam en het lichaam...

Maalkolk

Maalkolk

Maalkolk Gezeten aan de rand van razende gedachten, Met uitkijk op de baren van een wilde stroom. Het denken kolkt en...

Ongestelde vragen

Ongestelde vragen

Ongestelde vragen Wat is dat toch voor een afgrijselijk schroeien? Wat is dat toch voor een verterende gloed, Die daar...