Kerkhofbloem

1 november 2020

Kerkhofbloem

Doorploegde aarde wasemt adem om de doden.

Hectaren landschap liggen zompig uitgespreid.

Een late herfstsfeer, ingestampt en aangeheid.

Hier ligt zij vredig tussen aangeharkte zoden,

 

Gezien haar ziel naar het hiernamaals is ontboden,

Omringd door menigeen, naar rang en stand verbreid,

In klamme aarde liefdevol in rijen neer geleid:

Haar doodsgenoten en door noodlot uitgenoden.

 

Hier rust ze dus, de arme, moegetergde stakker.

Het was de hel op aarde en zij ging teniet.

Hier slaapt ze en ze wordt voorlopig niet meer wakker.

 

Ze ligt er in het jaren zeventig gebied,

Te rusten in haar vakje van de dodenakker.

Arduinen zerk met kruis en letters van graniet.

 

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Weersomslag

Weersomslag

Weersomslag Depressie soeverein van hier tot de Azoren, Een zeegebied met hoge barometerdruk. Daardoor kan onze...

Ciel mon mari

Ciel mon mari

Ciel mon mari Ik dacht dat ik warempel in mijn broodje stikte. Gerookte zalm bereid met kaas van schapenmelk, Als...

Broodjes eten, koffie drinken

Broodjes eten, koffie drinken

Broodjes eten, koffie drinken Vergadering alweer, en telkens broodjes eten, Of kwam het door de vele koffie die ik...