Jeugdherinnering

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

11 juni 2021

Jeugdherinnering

Mijn raam gaf uit op de Sint-Nicolaas kerktoren,

Oorspronkelijk omringd door tombe, graf en zerk,

Maar later door een aangeharkt gazongrasperk,

In Liedekerke waar ik zowat ben geboren.

 

Wat er gebeurde kon je in de kamer horen.

De metten en het lof. Het koor. Het orgelwerk,

Het klokkenluiden van die builenpokken-kerk.

Al ging er iemand dood, de ziel ging niet verloren.

 

Ik had het beste zicht op de begrafenissen,

De rouwstoet, want er werd nog ouderwets getreurd.

De wierook en het kaarslicht van de dodenmissen,

 

Met zwart en paars, het hart bezwaard, door smart verscheurd.

De heiligen die toekijken uit schaduw-nissen.

Terwijl het overschot de laatste eer gebeurt.

Oorspronkelijk verschenen op 4 juni 2020 @ 04:00

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Van ’t gat

Van ’t gat

Van 't gat Dutroux is niet ontsnapt, maar eventjes bevrijd. Zijn vrijlating is door de raadkamer bevolen. De...

De Waalse Pijl

De Waalse Pijl

De Waalse Pijl De aandacht op het ene doel gespitst te houden, Gestaarde blik verstard op het asfalt gericht. Nog even...

Weg

Weg

Weg Het kreupelhout verschroeid, de struiken die verdorden, Het is niet te geloven. Marc Dutroux is weg. Geseind en...