Jeugdherinnering

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

11 juni 2021

Jeugdherinnering

Mijn raam gaf uit op de Sint-Nicolaas kerktoren,

Oorspronkelijk omringd door tombe, graf en zerk,

Maar later door een aangeharkt gazongrasperk,

In Liedekerke waar ik zowat ben geboren.

 

Wat er gebeurde kon je in de kamer horen.

De metten en het lof. Het koor. Het orgelwerk,

Het klokkenluiden van die builenpokken-kerk.

Al ging er iemand dood, de ziel ging niet verloren.

 

Ik had het beste zicht op de begrafenissen,

De rouwstoet, want er werd nog ouderwets getreurd.

De wierook en het kaarslicht van de dodenmissen,

 

Met zwart en paars, het hart bezwaard, door smart verscheurd.

De heiligen die toekijken uit schaduw-nissen.

Terwijl het overschot de laatste eer gebeurt.

Oorspronkelijk verschenen op 4 juni 2020 @ 04:00

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Maalkolk

Maalkolk

Maalkolk Gezeten aan de rand van razende gedachten, Met uitkijk op de baren van een wilde stroom. Het denken kolkt en...

Ongestelde vragen

Ongestelde vragen

Ongestelde vragen Wat is dat toch voor een afgrijselijk schroeien? Wat is dat toch voor een verterende gloed, Die daar...

Inlegsonnetje

Inlegsonnetje

Inlegsonnetje Los uit de pols een nummer, maar krijg geen gehoor. In mij is iets, dat alsmaar door wil blijven bellen....