Jeugdherinnering

4 juni 2020

Jeugdherinnering

Mijn raam gaf uit op de Sint-Nicolaas kerktoren,

Oorspronkelijk omringd door tombe, graf en zerk,

Maar later door een aangeharkt gazongrasperk,

In Liedekerke waar ik zowat ben geboren.

 

Wat er gebeurde kon je in de kamer horen.

De metten en het lof. Het koor. Het orgelwerk,

Het klokkenluiden van die builenpokken-kerk.

Al ging er iemand dood, de ziel ging niet verloren.

 

Ik had het beste zicht op de begrafenissen,

De rouwstoet, want er werd nog ouderwets getreurd.

De wierook en het kaarslicht van de dodenmissen,

 

Met zwart en paars, het hart bezwaard, door smart verscheurd.

De heiligen die toekijken uit schaduw-nissen.

Terwijl het overschot de laatste eer gebeurt.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Jichtkoning

Jichtkoning

Jichtkoning Er zijn er veel die nu het vaderland verdedigen, Belaagd door dioxinewalm, in ademnood Nabij de afvalovens...

Aftreden

Aftreden

Aftreden Met bussen aangebracht, bejaarde Nieuwe Orde: Het feest bleek gauw genoeg niet politiek correct; En zorgde...

Spotdichter

Spotdichter

Spotdichter O Filip toe spreek op en wil het mij vertellen ! Doe af die gekke pet en dat schoudergalon, Nu wij...