Het innerlijk kasteel

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

15 februari 2021

Het innerlijk kasteel

De rups zat op zijn moerbeiblad zich vol te vreten.

Hij wentelde in vraatzucht rond op groen belust,

Zo lang hij schransen kon, om daarna uitgerust

Te herbeginnen, om een stukje bij te eten.

 

Tot hij gegroeid was en het blad was afgesleten.

Hij voelde zich voldaan, verzadigd, uitgeblust,

Hij rolde zich in speekseldraad, werd onbewust,

Lag ingewikkeld op zijn zijde te vergeten.

 

Bevroren in de tijd blijft de bewusteloze

Insectenmummie, garenpop, op dubbel slot,

Inwendig om-verterend, tot metamorfose

 

Weer openbreekt het slotakkoord van ’t rupsen-lot:

Ontplooide Irisvleugels in apotheose,

Imago van de soort, herboren zijdemot.

 

Oorspronkelijk verschenen op 14 februari 2020 @ 04:03

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Weg

Weg

Weg Het kreupelhout verschroeid, de struiken die verdorden, Het is niet te geloven. Marc Dutroux is weg. Geseind en...

De krekel en de mier herbezocht

De krekel en de mier herbezocht

De krekel en de mier herbezocht Voorgelezen door Dina Sonck, 2011. Beluister alle voordrachten op de CD ‘Breekbaar...

Proficiat Van Buitenen

Proficiat Van Buitenen

Proficiat Van Buitenen Belegd met waterkers, besmeurd met Franse saus, De commissarissen, met messen en met scharen,...