Havana juicht

29 juli 2020

Havana juicht

Terwijl raketten bommen op de Soedan droppen,

Het worst mag  wezen voor gewoon Amerikaan.

Is er in Washington een schuine rel ontstaan,

Maar al te graag laat het treurbuispubliek zich foppen.

 

Vergeten zijn de moslims die dit niet verkroppen

Moedjaheddin die her en der de baan opgaan,

Het vrije westen naar het noeste leven staan.

Wie zal Amerika nu een geweten schoppen?

 

Vereend in ijver is nu echt het eerste paar,

Veroordeeld om nog twee jaar in een bed te slapen,

Als lepels buik aan rug geschoven in elkaar.

 

William en Hillary zijn voor elkaar geschapen.

Al staat zijn roede volgens Paula Jones raar,

Had Monica de mond vol van het aanvalswapen.

 

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Afscheid

Afscheid

Afscheid Daar gaat hij en is weg, de rugzak op de schouder Je kijkt hem na. De zon gaat onder. Praal en Pracht. Het...

Wat drijft ons tot elkaar?

Wat drijft ons tot elkaar?

Wat drijft ons tot elkaar? Van dit soort jongen hou ik, met rugzak en petje. “Niet onknap, pienter, kwetsbaar,” zo...

Kortswijl

Kortswijl

Kortswijl My cyberlove! Oh nee ik dacht u niet te lozen. Geloof me. Spelen wil ik nimmer u meer kwijt, En over wat we...