De waarde van het bewaren

27 februari 2020

De waarde van het bewaren

“In bloei de rozenstruik, de nachtegaal is dronken.”

In schenkhuis schitterend van fonkelende schijn

Weerklinken blaasriet, snaren en de tamboerijn.

Het ene na het ander glas wordt uitgeschonken,

 

De glazen randen rinkelend aaneengeklonken.

Er valt een rode traan in roemer vol van wijn,

Lost er in op als vreugde in de minnepijn.

De dichter in een diepe mijmering verzonken,

 

Verliest zijn aandacht voor het lallende geschater.

Dan zingt de liefdesvogel in het lustprieel.

Hij kweelt voor het moment, zich niet bewust van later,

 

En geeft een les in dichtkunst aan de menestreel.

“Ik schrijf met wijn vergeefs mijn naam neer in het water”

En straks blijft niets meer over van dit tafereel.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Aimé Desimpel

Aimé Desimpel

Aimé Desimpel De beuk moet in de illegale weekendhuizen! Maar overeind staat zonevreemde stoeterij. De heren eten in...

Eén april

Eén april

Eén april Nu ook al in de ochtendkrant sonnetten staan, En Bancontact bedienden voor het scherm opstelt, Die oudjes...

Brinken

Brinken

Brinken In Groningen bestaan ze nog de dodenakkers. Of oer-Keltische hoopjes stapels laag op laag, Uit vroeger tijden...