Ciel mon mari

30 november 2020

Ciel mon mari

Ik dacht dat ik warempel in mijn broodje stikte.

Gerookte zalm bereid met kaas van schapenmelk,

Als dronk ik dollekervel uit bittere kelk,

Waarin ik ei zo na, mij nagenoeg verslikte.

 

En in de zure brij mij meer en meer verstrikte,

Want ik zag onverwacht een zinnebeeld hetwelk

Zich openbaarde. ‘t Kon opnieuw herhaald op elk

Moment gebeuren, als ik in zijn ogen blikte.

 

De ogen van een door de wol geverfde wolf.

Dan is het of zich diep opwellingen vergaderen.

Dan is het of van onderuit een hoge golf,

 

Een stroom van lava braakt in de gesprongen aderen.

Zijn blik die mij met al zijn overmacht bedolf,

Terwijl we dichter naar elkander bleven naderen.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Met de Franse slag

Met de Franse slag

Met de Franse slag Beneden ‘t hoge viaduct van Vilvoorde, Staat pruttelend de assemblageketen stil. ‘t Fabriek is...

Mars voor werk

Mars voor werk

Mars voor werk  Alweer trekt er een mars door de druipnatte straten. Geen witte rouw dit keer, maar vlammend rood en...

Weer uit Frankrijk

Weer uit Frankrijk

Weer uit Frankrijk  Terug doorheen een laan van diepgevroren bomen, De rijm aan het asfalt door koude wind geplakt,...