Biecht

Biecht

Voorgelezen door Dina Sonck

Ik kniel en ik beken, mijn biechtvader, eerwaarde
Te veel hield ik van prikkelende woordenroes
Extase met vervoering, en geroezemoes,
dat ‘t nutteloze aan ‘t onaangename paarde
 
Tot Jezus Christus me eens goed in d’ogen staarde
En sprak: het moet nu uit zijn met de flauwe smoes
Hij klapte in zijn handen en plotsklaps pardoes
Lag ik op madeliefjes en de aangestampte aarde
 
Vergeef mij, Vader, mag ik bidden. ‘k Kus uw mouw
Dat uw manipel mij uit hellepoel mag heffen
Uw stola, of ik vraag het Onze Lieve Vrouw.
 
Al moet ik tot mijn schande al mijn schuld beseffen
Ik worstel met mijn spijt in tranen van berouw
En zal mezelf in boetedoening overtreffen.
 

Oorspronkelijk verschenen op 24 oktober 2020 @ 04:18

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
Search in posts
Search in pages

1 november 2022

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zeventien − 6 =