Avonddeemstering

17 augustus 2020

Avonddeemstering

De zon gaat onder over Paramaribo.

Het herbegint. Weer een van eindeloze nachten,

Terwijl ik vruchteloos op jou ben aan het wachten.

Mijn pop, mijn jokkenbrok, en mijn Pinokkio.

 

Ophitsende muziek klinkt uit de radio.

Niet langer wil ik zielig naar je liefde smachten,

Geen wederkerigheid opeisen noch betrachten

Ik heb geen invloed meer op het scenario.

 

De deur zwaait open en in al zijn zwarte pracht:

Staat daar de bruidegom met klare jongensogen.

Een donkerwind van warmte stromend uit de nacht.

 

Een wolk van kracht en tederheid, steeds opgetogen,

Die met de brede grijns waarop ik heb gewacht,

Mij opneemt en me volstopt met zijn mededogen.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Naar de stembus

Naar de stembus

Naar de stembus In plaats van u te goed te doen aan slagroomtaarten, O kiezer, steek uw kop niet langer in de strop;...

Procedurefout

Procedurefout

Procedurefout We zitten lang verlegen zonder inspiratie. Er mag nog veel te doen zijn omtrent Assubel, Of de...

O zijt gij niet van zessen klaar?

O zijt gij niet van zessen klaar?

O zijt gij niet van zessen klaar? Niet alle dagen staat de zon op in De Morgen, Vraag het aan ex-hoofdredacteur Ludwig...