Avonddeemstering

17 augustus 2020

Avonddeemstering

De zon gaat onder over Paramaribo.

Het herbegint. Weer een van eindeloze nachten,

Terwijl ik vruchteloos op jou ben aan het wachten.

Mijn pop, mijn jokkenbrok, en mijn Pinokkio.

 

Ophitsende muziek klinkt uit de radio.

Niet langer wil ik zielig naar je liefde smachten,

Geen wederkerigheid opeisen noch betrachten

Ik heb geen invloed meer op het scenario.

 

De deur zwaait open en in al zijn zwarte pracht:

Staat daar de bruidegom met klare jongensogen.

Een donkerwind van warmte stromend uit de nacht.

 

Een wolk van kracht en tederheid, steeds opgetogen,

Die met de brede grijns waarop ik heb gewacht,

Mij opneemt en me volstopt met zijn mededogen.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Op waterdrift

Op waterdrift

Op waterdrift  Getuige van vergruizing en verbruiksverspilling: Het water snelt voorbij in vaarten en in slootjes, En...

Hemelschap

Hemelschap

Hemelschap Wie zegt me waar vandaan de wolken binnen komen? Bij wisselvallig weer met af en toe wat nood Weer,...

Schietstoel

Schietstoel

Schietstoel Ontsnapte stoel voor anker, hijskatrol en takel, Uit branding komt omhoog in spattend zout kabaal....