Avonddeemstering

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

24 augustus 2021

Avonddeemstering

De zon gaat onder over Paramaribo.

Het herbegint. Weer een van eindeloze nachten,

Terwijl ik vruchteloos op jou ben aan het wachten.

Mijn pop, mijn jokkenbrok, en mijn Pinokkio.

 

Ophitsende muziek klinkt uit de radio.

Niet langer wil ik zielig naar je liefde smachten,

Geen wederkerigheid opeisen noch betrachten

Ik heb geen invloed meer op het scenario.

 

De deur zwaait open en in al zijn zwarte pracht:

Staat daar de bruidegom met klare jongensogen.

Een donkerwind van warmte stromend uit de nacht.

 

Een wolk van kracht en tederheid, steeds opgetogen,

Die met de brede grijns waarop ik heb gewacht,

Mij opneemt en me volstopt met zijn mededogen.

 

Oorspronkelijk verschenen op 17 augustus 2020 @ 04:05

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Van maalmes tot messenmolen

Van maalmes tot messenmolen

Van maalmes tot messenmolen Het wentelt om zijn as met doorsnijdende wieken, En draait. Het wervelt en het snijdt, zij...

De vette geur van een trombose

De vette geur van een trombose

De vette geur van een trombose Voel je stroperig bloed in al je aders kloppen? Heb je verhoogd gehalte van...

Een Halen, Twee Betalen

Een Halen, Twee Betalen

Een Halen, Twee Betalen O prachtig Land van Vlamingen en Walen! Wat is uw lach zo oorverdovend uitgegalmd. Een zwarte...