Ontslaving: suiker

12 januari 2021

Ken je dat gevoel? Dat je je beter voelt na het eten van een heerlijke reep chocolade? Het geeft een soort rushgevoel, een roesje. Ook zonder chocolade kan suiker zo een gevoel verschaffen, bij sommigen subtiel misschien, voor anderen overheersend. Dat gevoel dat je dan krijgt, die vorm van welbehagen, heeft te maken met de manier waarop je lichaam met die suiker omgaat.

We kennen allemaal suiker in de kristalvorm, in strooiers, zakjes of klontjes, maar het zit ook in dranken en voedingsmiddelen, zeker als die industrieel aangeboden worden. Suiker komt op allerlei manieren te pas, in drank of voedsel, in koffie of thee. In gezoete frisdranken en sappen. In snacks en desserts. In hamburgers en pizza’s. Sucrose zit in zowat alles wat de industrie aanbiedt, want het doet verkopen.

Suiker ziet er dan misschien wel onschuldig uit, maar overdreven gebruik kan je lichaam ernstige schade toebrengen, en als dat te lang doorgaat, is die onherstelbaar. Kort gezegd, komen er allerlei stoffen vrij in de bloedsomloop wanneer we suiker in welke vorm dan ook innemen. We gaan hier te rade bij onze kennis van de fysiologie van het menselijke lichaam, een basisvak van de geneeskunde.

We leven bij de gratie van een heleboel substanties die in het bloed circuleren en de organen beïnvloeden. Wanneer we suiker eten of drinken, in welke vermomming dan ook, gaat het organisme op een bepaalde manier reageren. Dat is een ingewikkeld, maar boeiend verhaal dat we helder gaan proberen te vertellen. Suiker komt als dusdanig in de natuur niet voor. De oude Grieken en Romeinen hadden geen suiker.

Onze voorvaderen die de steppen afliepen al helemaal niet. Je kon met veel geluk af en toe een rijpe vrucht vinden die zoet smaakte, maar dat was het dan wel. Voorts was er alleen honing in kleine hoeveelheden, en je moest de bijen weten te verschalken. Wat onze voorouders deden als ze een boom vol suikerhoudende vruchten ontdekten, was zich zoveel mogelijk volproppen.

Zoet is een van de basissmaakvermogens die onze dierlijke voorouders in staat stelden te weten of iets eetbaar was. Het is iets wat we met de dieren gemeen hebben. Zoet staat voor een energiedrager, een bron van kracht die het lichaam meteen aanwendt en opslaat onder de vorm van vet.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook interessant?

Met de Franse slag

Met de Franse slag

Met de Franse slag Beneden ‘t hoge viaduct van Vilvoorde, Staat pruttelend de assemblageketen stil. ‘t Fabriek is...

Mars voor werk

Mars voor werk

Mars voor werk  Alweer trekt er een mars door de druipnatte straten. Geen witte rouw dit keer, maar vlammend rood en...

Weer uit Frankrijk

Weer uit Frankrijk

Weer uit Frankrijk  Terug doorheen een laan van diepgevroren bomen, De rijm aan het asfalt door koude wind geplakt,...