Ontslaving: ademhaling

Doorzoek de site

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

21 december 2020

Ademen is iets wat we allemaal altijd moeten blijven doen, zolang we leven. Het is een lichamelijk proces dat altijd in evenwicht zou moeten kunnen blijven. Als dat niet zo is, kan dat verreikende gevolgen hebben. Wanneer je hyperventileert, begin je te merken dat er wat scheelt aan je ademhaling. Door daar opmerkzaam op te zijn, word je nog angstiger, met nog maar adrenaline en angsthormonen tot gevolg, en ga je nog sneller ademen.

Dan zit je in een vicieuze cirkel waar je soms zelf niet meer uit kunt. Als zich dat acuut voordoet, kan het bitter tegenvallen. Je valt als het ware door de mand en je hebt je zelfbeheersing verloren. Dat is krenkend, want we willen in alle omstandigheden al onze sociale rollen blijven spelen. Als de hyperventilatie-aanval het overneemt, dan kun je dat niet meer.

Vervolgens word je bang voor nieuwe aanvallen en dat schept nieuwe angst. Dat is de bijkomende vicieuze cirkel waar velen vroeg of laat wel eens in geraken. De angst voor de angst die nog moet komen. Het kan genoeg zijn hieraan te denken om weer uit balans te geraken. Het is geen puur psychisch proces, want er verandert fysiologisch wel degelijk iets.

Kort samengevat gaat iemand die te snel ademt te veel koolzuur uit het bloed halen en in CO2 omzetten, dat in de uitgeademde lucht verdwijnt. Daardoor daalt het koolzuurgehalte van het bloed, en even later van de lichaamsweefsels, en dat is van invloed op de zuurbalans. De zuurtegraad van het bloed schommelt normaal binnen zeer nauwe grenzen, en dat moet ook, want de cellen in het lichaam hebben dat nodig.

Onze zenuwen en spieren zijn zeer gevoelig voor die zuurtegraad van het bloed, omdat het om prikkelbare cellen gaat. De prikkel berust op geladen deeltjes die zich doorheen membranen verplaatsen. De concentratie van H+ is per definitie de basis van de zuurtegraad, en daar hangt veel van af in ons lichaam, want alle cellen delen daar uiteindelijk in.

Om een lang verhaal kort te maken: als koolzuur in water oplost, voegt het een positief geladen waterstofatoom toe, en als het later weer als gas ontsnapt, neemt het ook zo een proton mee. Het punt is nu dat bij elke CO2 die het lichaam verlaat een bicarbonaatmolecule de geest geeft en een H+ uit het bloedserum wordt weggenomen. Doordat de omvorming van carbonaat tot koolstofdioxide een H+ opeist, krijg je een verstoring die overal in het lichaam gevolgen heeft.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ook interessant?