HomeSonnetten (Page 3)

Sonnetten

De prijs van elke oorlog Afghaanse lucht doorklieven Tomahawkraketten, Op lage hoogte naar hun respectieve doel: Bijvoorbeeld Kandahar of liever nog Kaboel. Per stuk kosten ze meer dan hele staatsbudgetten.   Het dient om terrorisme ver gaand te beletten, Een kwestie van gezond verstand of wraakgevoel? Ik lig er van te rillen in

Kosovo herbezocht Is dit genoeg? Een land of wat ten gronde richten? Landbouwvalleien onder het motorgebrom. Is het verstaan? Of wil je nog een extra bom? Het slaat een gat dat ook Pasquino niet kan dichten.   De bloeddorst zal voor kinderlijkjes nog niet zwichten. Nu, dat begrijp ik niet en┬áreken mij

Kosovo De oogst oningehaald. Op rode stertractoren, Rijden verschrikte weduwen over de buis. De buurvrouw boven heeft een Kosovaar in huis. Er zijn miljoenen opgehaald dankzij sponsoren.   De bommen vliegen Joegoslaven om de oren, Het land geschoten tot een fijner wordend gruis, Buiten bereik van Rode Halve Maan en Kruis. Het Kosovaarse schaap

Het kan niet op Het gaat alweer niet goed met een veilige haven. De vluchtelingen strompelen over het scherm, En roepen God Erbarmen over ons, Ontferm U. Nieuw verhaal van Nato en van Joegoslaven.   Hoe kun je nu een volk tegen zijn wil beschaven? Een autobus uit Lourdes landde op de

Krieg Und Kein Ende Belgrado: er staan 2K mensen op een brug, Een landje verder in het land der Skipetaren, Op straat een halve mega natte Kosovaren. Met ransel of geschilderd doelwit op hun rug,   De hele Balkan staat van wraakgevoelens stug, Of door hun kop geschoten zomaar wat te staren, Door

Kruisraketten De bommen op Bagdad worden heruitgezonden, Maar een dag later is het opgewarmde prak. Raketten, straalvliegtuigen en wat zwakke flak. Ontploffingen met diepe kraters, verse wonden.   Zo om de haverklap in wervelende ronden. Saddam Hoessein, naar nu verluidt, die heeft er lak Aan, als onwankelbare heerser van Irak. En meester van de

Onrustig schiereiland Verbouwereerde mannen en verbouwde wijven, Gepaard op nacht TV met suggestief gehijg, Met fruitsapsmaken gaande van banaan tot vijg, Nee van de televisieworst kan ik niet blijven,   Maar heb gauw genoeg van kronkelende lijven, Gezapt naar beelden bloedend van de Balkankrijg, Waar ik als kijker terminaal bij neder zijg. Ach welke

Duurzame vrijheid Op grote doorbraak wordt nog steeds gewacht, Terwijl Afghanen zich een ongeluk rondsloffen, Na bommen met napalm en giftige springstoffen Chirurgisch wordt het volk doorwoeld en afgeslacht,   Ten prooi aan het belang van buitenlandse macht. We krijgen commentaar van hooggeleerde proffen. Zo weet je welke wapentuigen er ontploffen, Dan wel afg(h)aan!

Weggevallen Ja elke avond weer een mensenrechtenschending: Ellende op de treurbuis. Oorlog overal. De dood eist elke dag zijn wreed geweldgetal, Een verse tol in elke laatste nieuwsuitzending.   Een oud conflict barst uit tot weer een jongste wending, Een uitstorting van bloed en walg en zwarte gal, Zelfmoordterreur gaat vergezeld door droge